Ideeën

Door Reina de Vries

Wat als wij van Naailes Enschede een nieuwe lijn zouden uitzetten?

Ik zag vanochtend een filmpje van een jonge ontwerper die zijn hele collectie maakt uit rest materialen. Zero waste Daniel, heel inspirerend, hij verzamelt stoffen en materialen die anders weg worden gegooid, sorteert ze op kleur en ontwerpt en maakt super vette shirts die natuurlijk allemaal uniek zijn.

Naailes gaat over het algemeen over maken, uit een blad, eventueel met persoonlijke aanpassingen maar dat gaat eerder over maat dan smaak. De patronen in Knip, Knippie of Burda geven een duidelijk beeld van het uit te voeren kledingstuk.
Maar het is ook leuk om te experimenteren, mijn gedachte gaat uit naar ontwerpen, spelen met stof, misschien uitgaand van het materiaal of werkend op een paspop. Mijn opleiding was daar natuurlijk op gericht en ontwerpen heb ik ook gedaan en doe ik nog voor theaterkostuums.
Als ik vrij ontwerp werk ik vaak vanuit het materiaal, kleur, structuur, bewerkingen het grote gebaar daarin vind ik interessant. Moulerend (boetseren met stof) kwam ik vaak op vormen die je niet zo snel tekenend ontdekt. Zo heette een collectie die ik voor mijn eindexamen ontwierp “Poverty & Wealth”. Ik gebruikte “waardeloze” materialen die door bewerkingen, verven, bestikken, borduren geüpgradede werden en ik ze verwerkte in vorstelijke japonnen.
Zoiets met een groep cursisten ontdekken en uitwerken in een cursus is eigenlijk iets wat ik heel leuk zou vinden.
Zou de klant erg verschillen van de huidige cursist? Is hier animo voor? En hoe zou ik die cursus dan gaan noemen?

Reina de Vries Afstudeerwerk

Genoeg vragen die beantwoord kunnen worden! Het is natuurlijk een aanvulling op het huidige aanbod en geen vervanging. Zo ook de ideeën voor patroontekencursussen, heel technisch en alleen uitvoerbaar in een kleinere groep.

Om te ontwikkelen moet je soms wat risico’s nemen, dat is op elk vlak zo, zowel in het persoonlijke als op het bedrijfsmatige vlak. Tijden van rust en onrust wisselen elkaar af en met het komen van de lente krijg ik vaak zin om nieuwe dingen te ontwikkelen.

Ik zie mogelijkheden, ik ben benieuwd naar jullie reacties!

Art2Go

Door Reina de Vries

Straattaal

Sinds 2008 geef ik workshops aan middelbare scholieren. Wat startte als een pilot van Tetem Kunstruimte  groeide door tot een goedlopend concept. Buiten de boekingen die we zelf van scholen krijgen worden we nog steeds geboekt door Tetem om workshops te geven aan 2de jaars scholieren van Scholen in en om Enschede. Het thema is “straattaal” en de studenten krijgen op één dag een aanbod van 3 workshops op verschillende locaties in verschillende disciplines. Zo zijn er Urbandance, Streetsounds, en Streetwear bij ons in het atelier.

Streetwear

Laatst gaven we weer een workshop Streetwear aan kinderen van een jaar of 14/15, ze komen binnen en tasten de omgeving  af, ik begin mijn welkomstwoord en verhaal over kleding en de opdracht van die dag en ik probeer contact te maken met deze verse pubers. Ik vraag ze over hun persoonlijke voorkeur voor kleding, trends, genre etc. probeer ze uit de tent te lokken met vragen over uiterlijk en hoe ze zich onderscheiden van de ander of juist aansluiten bij een groep door een bepaalde kleding stijl te hanteren. Maar er komt weinig tot geen reactie, waardoor komt dit……zijn ze zich niet bewust van hun keuzes betreffende hun uiterlijke verschijning? Durven ze zich niet te laten horen in de groep? Toch zijn ze er mee bezig, zoals de meeste mensen denken ze na over wat ze aantrekken, hoe ze over komen, hoe ze zichzelf willen laten zien aan de ander.

“maar ik vind deze heel mooi”

Ik heb dit altijd een  heel interessant fenomeen gevonden, op basis waarvan bepaal je je kleding stijl, hoever durf je daarmee te gaan om je zelf te laten zien of om op te gaan in de massa.
Ik herinner me nog een situatie waarin mijn oudste zoon, toen nog op de basisschool, met een probleem bij me kwam. Hij werd uitgelachen om zijn muts, kinderen pakten de muts af en telkens kreeg hij op -en aanmerkingen. Ik stelde hem voor een andere muts te gaan kopen, waarop hij antwoordde “maar ik vind deze heel mooi” en daar heb je het dilemma.

Kunstacademie

Ik heb het zelf ook ondervonden toen ik vanuit Amersfoort naar Enschede verhuisde om op de Kunstacademie modevormgeving  te gaan doen. Ik was 23 jaar en kleedde me vrij excentriek. Na een paar maanden opmerkingen aan te hebben gehoord zoals “Carnaval is al voorbij hoor ! ” en mensen die me letterlijk mijn pet van mijn hoofd pakten (!) begon ik me langzaamaan aan te passen aan mijn omgeving. De massa regeert en de Calvinistische aard ook, doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg! We houden er niet van als mensen te koop lopen met zichzelf of hun successen, we wantrouwen ze zelfs, of is het jaloezie?

Diversiteit

Ik zou juichen als er meer diversiteit op straat te zien zou zijn, kleur, vorm, eigenheid. In een klein land als Nederland zijn de verschillen tussen randstad en de rest van het land al duidelijk te zien, laten we allemaal eens gek doen en morgen aan doen wat we echt heel tof vinden zonder daarbij aan de buurman/vrouw te denken!

Misschien moet ik ook een Youtube kanaal als influencer beginnen 😉

Barbies

Door Reina de Vries

Ik heb 3 grote broers en één zusje. Toen ik 10 jaar was had mijn jongste broer verkering met Marieke, zij was prachtig, lang haar, tenger, creatief, en lief voor mij. Ze kon goed breien en naaien en ik vond haar geweldig!
Ik had samen met mijn zusje een hele verzameling barbies en een Ken, geloof ik, en de dames waren toe aan een nieuwe garderobe. Ik was er al wel mee bezig maar waar Marieke mee kwam was “way out of my league” bontjasjes, gesmokte nachtponnetjes, spijkerbroekjes, super hippe gebreide korte truitjes…..geen ontwerp was haar te gek. Zij was zelf meer van het type Melanie, met lange rokken en roezels maar de ideeën die ze in mijn hoofd stopte waren nieuw en overweldigend. Ze hebben mij gevormd.
Na Marieke kwamen er meer vriendinnetjes langs, rolmodellen voor mij in de wereld die voornamelijk door mannen werd gedomineerd. Broers, ooms, neven. Wij woonden in een dorp, maar in de weekenden kwam de familie uit Amsterdam graag langs, voor een duik in ons zwembad of voor één van de feestjes die mijn vader graag organiseerde, ik genoot van die momenten, vooral van mijn neven uit Amsterdam met hun vrienden en vriendinnetjes, super cool waren ze…..

Waterloo plein

Ik was het eerste meisje in de familie, en mijn ouders hadden alleen maar een jongensnaam voor mij bedacht…. Reinout, maar in alles was ik écht een meisje, ik hield van jurken en tierelantijnen en mijn praktische moeder wist daar niet zoveel raad mee, “je lijkt wel een kerstboom” is een uitspraak van haar, toen ze mij voor de spiegel aantrof met haar jurken en alle kettingen en ringen aan die ik kon vinden.
Ik begon jurken voor mijzelf te maken toen ik de barbies ontgroeid was en bleef zoeken naar mijn eigen stijl. Dan weer eens in chique kledingwinkels waar mijn vader mijn zusje en mij naar toe placht te nemen zodat hij, zittend op een luxe sofa, kon pronken met zijn dochters, dan weer op het Waterloo plein waar mijn tante een brocante kraam had en waar ik uren kon zwerven tussen al die onontdekte schatten.

Het kind van toen…

Het is bijzonder hoe een interesse gewekt en gevoed kan worden op jonge leeftijd, toegang hebben tot een breed scala aan ervaringen is dan ook essentieel . Onderwijs maar ook ouders en andere opvoeders moeten zich daar ter dege van bewust zijn.
Ik heb zelf een tijd lang een meidennaaiclub gehad, meisjes van rond de 10 jaar die voor zichzelf allerhande creaties maakten, het zou leuk zijn te horen wat voor een impact het op hen heeft gehad. Ook de handwerklessen op de basisscholen die we gegeven hebben zijn zo’n belangrijke aanvulling geweest voor veel kinderen, meisjes én jongens!
Ik houd me nu bij het onderwijzen van volwassenen en pubers maar ach….in elk van ons schuilt toch nog dat kind van toen……….

Stof tot nadenken

door Reina de Vries

Voorliefde

Vanaf mijn vroegste jeugd heb ik een voorliefde gehad voor stoffen. Hoe ze voelen, de kleuren, structuren, hoe ze vallen in mooie plooien of juist niet.
In de loop der jaren heb ik heel wat stoffen verzameld en heb ik, net als Esther trouwens, ervan gedroomd om zo’n mooie stoffenwinkel te hebben.
Nu heb ik stoffen te over, een hele wand vol en redelijk goed gesorteerd, op kleur of soort. Ik kan er ook steeds beter afstand van doen, als mijn cursisten vroeger wat wilden kopen had ik het gevoel dat ik afstand moest doen van een goede vriend, hoe langer ik het in mijn bezit had hoe moeilijker het afscheid was. Klinkt wat overtrokken natuurlijk maar het was echt lastig, alsof ik wat ontleende aan het bezit, een stukje persoonlijkheid.  Zo ook met kleding, oude stukken, wel of niet zelf gedragen, ik kon er wel een grote zaak mee vullen.


verzameling stofjes La r

De laatste tijd gaat het beter, als ik nu naar mijn bezit kijk zie ik meer last dan lust, nou is het niet zo dat ik alles weg doe maar ik ben best rigoureus aan het opruimen.  Met het verhuizen eind 2017 van 122 vierkante meter naar 80 was het al een must en ik denk dat het zich vanaf daar langzaam heeft voortgezet. Dat neemt niet weg dat ik nog af en toe stof koop, de stoffenwinkel is voor mij als de snoepwinkel voor een kind, ik zie altijd wel iets wat ik absoluut moet hebben….

De markt

Afgelopen zaterdag was ik  op de markt. Mijn vriend wilde bij de HEMA een joggingbroek kopen en ik opperde meteen om er één voor hem te maken. Dat zit veel beter, dan kan je goeie stof kiezen etc.. genoeg redenen om even bij “The Sewer” langs te gaan. De eigenaresse is  uit nood naar mooie stoffen voor zichzelf een handel in stoffen begonnen en staat hiermee op de markt.  Mooie stoffen, kleuren en dessins en bovendien een hele aardige vrouw die je goed advies kan geven over haar handel. Dat vind ik ook minstens zo belangrijk!
De keus viel op een mooie okergele joggingstof, mijn vriend zag direct meer stoffen die daar perfect bij zouden passen maar we hebben ons ingehouden, eerst maar eens de broek maken.

Snuffelen

Nu ons fijne atelier steeds meer gestructureerd wordt komt de lap in de bak projecten, dan kan ik m makkelijk vinden als ik er aan wil beginnen. Dat is namelijk het probleem met veel hebben, als je het nodig hebt kan je het meestal niet vinden .
Nu nog wat tijd vinden en dan kan ik misschien weer wat kopen…….maar eerst  wat stoffen verkopen! Dus de volgende keer dat je langs komt; snuffel gerust eens door de ruime collectie, er zit vast iets voor je bij!

Fip Radio

door Reina de Vries

Iedereen heeft zo zijn rituelen en voor mij in het atelier is dat eerst muziek en dan pas licht en warmte aanzetten als ik ’s ochtends binnenkom. Het is alsof ik de ruimte eerst met aanwezigheid wil vullen. Een sfeer neerzetten in het toch al sfeervolle atelier.
Thuis heb ik geen muziekinstallatie, wel  zo’n handig JBL boxje en alles is doorschakelbaar via bluetooth, zelfs ik weet dat. Maar op het atelier hebben we nog een ouderwetse versterker en boxen en dan zet ik mijn favoriete internetradio aan, fipradio.fr.
Heerlijke muziek zonder reclames ertussendoor, ze spelen afwisselend jazz, rock, opera, wereldmuziek enfin alles wat je kunt bedenken en dan die fijne stem van die elegante francaise ertussendoor, lieftallig en zelfs voor de cursisten die geen frans verstaan  een genot om naar te luisteren.

Reina breit

Toen ik 17 was ben ik jeune fille au pair geweest. 6 maanden in Brussel. Bij een omlaag gegleden adelijke familie, ik was de 10 de au pair en het gezin met 5 kinderen was danig uiteen gescheurd.

Manlief had net een jaar wegens fraude in de bak gezeten in Genève, Madame moest uit nood werken in een , weliswaar chique, winkel, omdat haar man het familiefortuin erdoor gebrast had. De twee lagen in scheiding. De oudste en de tweede zoon woonden respectievelijk bij grootouders van weerszijden, de jongste en de middelste bij ma en de vierde bij pa.
En daar kwam ik met mijn jeugdige onbevangenheid, overtuigd dat ik daar de boel wel recht kon trekken, of in ieder geval voor de kinderen een zekere basis kon vormen.
Ik heb er veel meegemaakt, ik zou er een boek over kunnen schrijven dus de details zal ik vandaag achterwege laten. Ik heb vooral geleerd hoe je NIET met elkaar om moet gaan en ik heb een aardig mondje Frans leren spreken. Ze leren daar allemaal wel Vlaams op school maar dat wordt, zeker in Brussel, niet in de praktijk gebracht.
Mijn liefde voor de taal is daar zeker verder aangewakkerd en elke dag naar de Franse radio luisteren houdt mijn niveau op peil.
Mijn lieve collega naai-juf houdt meer van hardrock en toen we begonnen aan onze samenwerking was ik wel even bang dat zij mijn muziekkeuze niet zou kunnen waarderen maar nu zet ook zij, als ik niet aanwezig ben, “onze” favoriete radiozender aan!


A bientot

Een dag niet getornd is een dag niet geleefd

door Reina de Vries

De cursisten van Naailes Enschede maken natuurlijk wekelijks enorme vorderingen, toch gebeurt het wel eens dat er wat aan elkaar genaaid wordt wat niet helemaal de bedoeling was…..

Dit gebeurt vooral op momenten waar er gezegd wordt: “het is bijna klaar”, of : “het loopt lekker”, het is of de duvel ermee speelt. Maar ook dit tornen hoort bij het proces, i.p.v. vloekend het ding in de hoek gooien, jezelf herpakken en inzien dat het ff tegen zit, en daar lering uit trekken of niet.
Je staat er nog versteld van hoe zen het is dat uithalen …..


In elke groep hebben we zo onze practical jokes en wordt er naast het harde werken ook gezellig gekletst. Een ieder is geïnteresseerd in het werk van de ander en er worden onderling heel wat adviezen en tips uitgewisseld. Waar de één weken werkt aan een ingewikkeld kostuum met alles er op en eraan, “doorslaat”, “rijgt”
en “speldt” is de ander meer van de Franse slag en is “zo ongeveer “ook goed genoeg!

Dat is natuurlijk het leuke aan de lessen, je werkt op jouw niveau maar ook op jouw manier, ik durf wel te zeggen dat er zeker iets therapeutisch schuilt  in het fabriceren van je eigen kleding, je komt jezelf tegen, in het werkproces en in de manier waarop je naar je eigen maaksel kijkt.

We hebben in het verleden al aardig wat dames op les gehad die aan het herstellen waren van een burn-out en de naailes bracht hen veel. Tijd voor jezelf, contact met de ander, iets nieuws leren, met je handen bezig zijn en de heilzame sfeer van ons fijne naaiatelier natuurlijk ☺

Uitspraken als :”ik kom helemaal tot rust als ik hier binnen kom”. Of : “ik mis mijn naailes liever niet, maar ja we gaan op vakantie…..” spreken natuurlijk boekdelen en daar zijn we ook heel trots op !

Ik denk dat ik er een tegeltje van laat maken….Een dag niet getornd is een dag niet geleefd!


Heel filosofisch!

Yoga

door Reina de Vries

Ik beoefen nu al weer zo’n twee jaar Yoga.
In het verleden heb ik vaker een cursus gevolgd, zwangerschapsyoga voornamelijk, maar nu zit er zowaar regelmaat in.
Elke maandag sowieso in mijn klasje, op mijn matje, maar ook thuis rol ik steeds vaker mijn mat uit om samen met mijn heldin Adriene, via YouTube, de inspirerende lessen te volgen die Adriene met de wereld deelt.
We hebben thuis zelfs het idee opgevat om de ex-mancave op zolder speciaal in te richten voor de yoga workouts, wat op zich al een enorme upgrade is, al zou je er nooit één oefening in gaan doen.

Nou zijn sommige houdingen echt moeilijk na te doen….. het gemak waarmee de juf voordoet hoe je je in bochten  moet wringen en dan ook nog je handen aan de grond moet houden is onnavolgbaar!

Nou zijn er gelukkig hulpstukken, bolsters. blokken, kussens, dekens en banden die je om je voeten kan doen wanneer het je even niet lukt om tijdens die “happy baby” met je handen bij voeten te komen.

Daar komen de skills om de hoek kijken waar ik gelukkig wel goed in ben, naaien !
Je wilt natuurlijk niet op les komen met een prop die je buurvrouw(ja, het zijn toch vooral vrouwen) ook al heeft. Een customized yogakussen op de hoogte die jij prettig vindt is absoluut onmisbaar! Of een bolster voor onder je knieën en natuurlijk een tas om je matje en je dekentje in te vervoeren.

Naailes Enschede geeft speciaal voor jullie zaterdag 9 februari een workshop waar je je eigen yoga accessoire kunt maken. Je mag je eigen stof meenemen of bij ons kopen, we hebben een enorm assortiment, ook hebben we het boekweitkaf om de kussens mee te vullen en ritsjes en ritsen, garen, spelden, machines en zin om met jullie aan de slag te gaan !

Namasté

Een broek is een broek is een broek

door Reina de Vries

Naast kostuumontwerper en naai-juf ben ik moeder van vijf zoons.
De middelste studeert aan de popacademie. Voor hem had ik al een toffe broek gemaakt, precies zoals hij die wilde hebben: zalmkleurig met te strakke te korte pijpen met elastiek onderaan en sidepockets en steekzakken.
De stof had hij zelf gekocht, en nog wat andere stoffen voor als ik misschien nog tijd had…….


Maar nu ga ik eerst een broek maken voor nummer 4, geen scheve ogen.
Ook voor hem heb ik eerst een patroon gemaakt. De lap had ik gekregen van een vriendin.
Mijn zoons staan er allebei mee op een podium, alleen in een ander genre.
Nr 3 is rapper dus dat mag wat hipper en nr 4 speelt viool in een orkest, dus die broek moest klassiek zwart.  In het orkest moet het niet te opvallend, wel comfortabel, dus stretchstof en ook lang genoeg want hij is 2.02 m.
Dat is óók het fijne van het zelf maken. Je bepaalt het allemaal zelf, los van  mode en maatschappij, op het lijf en ieders wens kan je vervullen.
Ik verheug me altijd op het moment waarop ze de kleding aan gaan passen. Zit het goed? Vindt ie het mooi?
Elk kledingstuk houdt weer een nieuwe belofte in zich.
Dat is de magie!

Absolute Beginner Workshop

Zaterdag 16 februari 2019

Dan is er weer een Absolute Beginner workshop. Deze workshop is special voor degene die nog nooit met een naaimachine gewerkt hebben, en dat een keer willen.

Je leert in één les van ruim drie uur met de naaimachine omgaan. Ook ga je je eerste werkstuk maken.

Intensief.

Een intensieve workshop, met maximaal drie cursisten per juf. Omdat het belangrijk is dat we alle vragen kunnen beantwoorden en alles goed kunnen uitleggen. De kosten voor deze workshop zijn € 30,- inclusief materialen.

Stuur ons een mail,  of stuur Esther een whatsapp op 06 – 24346689

Quote

Quote “Heb jij dat ook altijd?”  Dat je uiteindelijk meer geld kwijt bent voor je kledingstuk of tas, dan wanneer je die kant-en-klaar koopt?

Nu, wij wel!!

Het blijkt dat de materialen duurder zijn dan wanneer het product kant-en-klaar is. Hoe kan dit?